Artikel yn ‘Friso’ oer û.o. Sulveren Twicht

De Moanne fan it Fryske Boek
heeft zondagmiddag een wel
buitengewoon mooi einde ge-
kregen in Workum. Zo’n dertig,
vijfendertig mensen kwamen
om ongeveer twintig voor twee
aan op het Workumer station na
gratis te zijn gereisd op vertoon
van ‘Bak’, de literaire thriller van
Sietse de Vries die als cadeau-
boek is overhandigd bij de aan-
koop voor 10 euro of meer van
Friestalige boeken. Bij iedere
locatie – ateliers, galeries, de ho-
reca en ga zo maar door – groei-
de dat aantal nog aan en aan het
einde van de middag zat het gast-
vrije café van het Jopie Huisman
Museum bomvol liefhebbers van
de Friestalige literatuur én van
kunst in het algemeen. Welnu,
wat heeft iedereen een mooie
middag beleefd in het gastvrije
Workum waar in de galeries en
dergelijke de kunst inderdaad
op aansprekende wijze was ‘ge-
koppeld’ aan de literatuur – dat
laatste door schrijvers die op de
diverse locaties voorlazen uit of
spraken over eigen werk.
Even leek de dag onder een
slecht gesternte te zijn geboren.
Het weer was niet erg florissant,
om maar even een eufemisme
te debiteren, en ‘ons’ toeristen-
treintje, waarvoor zo’n belang-
rijke rol tijdens deze dag was
weggelegd, vertoonde een man-
kement. Maar zie daar: het euvel
was snel verholpen en terwijl
Sietse de Vries in de Workumer
bibliotheek aan het woord was
arriveerde het treintje daar al
om verder zonder mankeren zijn
plicht te doen. Het zij nogmaals
gezegd: een prachtige middag en
daarvoor verdient de stad Wor-
kum als geheel een grote pluim
op de hoed. Het hoeft dan ook ei-
genlijk geen betoog dat Wieke de
Haan uit Mantgum, werkzaam bij
het Frysk Letterkundich en His-
toarysk Sintrum Tresoar in Leeu-
warden en een van de drijvende
krachten achter deze dag, zich na
afloop buitengewoon ingenomen
toonde met het verloop van een
en ander en de hartelijke en bui-
tengewoon sfeervolle ontvangst
in onze stad.
In het café van het Jopie Huisman
Museum vond – behoudens het
‘slotmiel’ in het Pottebakkershûs
– de ‘finale’ plaats met een twee-
tal prijsuitreikingen De leiding
was daar in handen van reisboe-
kenschrijver Douwe Kootstra
die al de hele middag had aange-
toond een dergelijke manifesta-
tie buitengewoon goed en gees-
tig te kunnen leiden. Kootstra
zorgde er met name met verve
voor dat de zaak niet uitliep
en daardoor interessant blééf.
Frâns Faber, de hele middag al
zo op dreef, verzorgde ook in het
café van het museum de buiten-
gewoon aansprekende muziek.
In het museumcafé had Douwe
Kootstra voor het front van de
als gezegd bomvolle zaal ook een
kort gesprek met de ‘rasvertel-
ler’ pur sang Mindert Wijnstra.
Als gemeld heeft hij gezorgd voor
de vertaling in het Fries van ‘Het
Muizenhuis’ van Karina Schaap-
man. Dit geweldig aansprekende
kinderboek lijkt gemakkelijk
te vertalen in het Fries: het be-
staat immers uit relatief korte
en heldere zinnen. Maar het
tegendeel is waar, zo bleek uit
de woorden van Mindert Wijn-
stra. Hoe vertaal je bijvoorbeeld
‘vastenmaand’ in het Fries? En
daarbij dient ook te worden aan-
getekend dat het Fries natuurlijk
niet – en zeker niet voor kinde-
ren – een soort ‘kerklatijn’ moet
worden. Mindert Wijnstra las
ook een verhaal van eigen hand
voor en toonde ook daarmee dui-
delijk zijn enorme kwaliteiten als
verteller, schrijver en wat al niet
meer.
Maar als gezegd stonden er ook
twee prijsuitreikingen op de rol.
De Sulveren Twicht, een prach-
tige speld, lag te wachten op de
auteur van de mooiste twicht.
“En in twicht is in krusing fan in
twitter en in gedicht,” zo lichtte
Douwe Kootstra niet bepaald ten
overvloede toe. Oud-Workumer
Sjoerd Ybema las het juryrapport
voor en daaruit bleek dat de jury
meer inzendingen had verwacht
en dat bovendien het niveau niet
geweldig was. De jury onderkent
uiteraard de problemen rond
het schrijven van een gedicht op
twitter dat maar 135 tekens mag
tellen, “mar wy hiene mear fer-
wachte,” aldus de jury bij monde
van Ybema. “Mar omdat it nivo
net heech wie foelen de bêste
twichts fansels namste mear op,”
zo zei Ybema verder. Er bleken
tenslotte door de jury vijf twichts
voor de Sulveren Twicht te zijn
genomineerd. Ze zijn van de
hand van Auck Peanstra, Pieter
Bult (in het Stellingwerfs), Cor-
nelis van der Wal, Simon Oosting
en Pieteke de Boer. Vrijwel alle
genomineerden behoren dus tot
de ‘eredivisie’ van de Friestalige
literatuur. Maar hoe dat zij, de
prijs ging naar Cornelis van der
Wal. De fraaie onderscheiding
werd hem opgespeld door Wop-
kje de Jong, de winnares van vo-
rig jaar.
Voor het eerst was er dit jaar
een prijs voor een korte film. De
rolprenten dienden het thema
‘spanning’ als grondslag te heb-
ben. Er waren vijf inzendingen
waarvan er drie voor een prijs
bleken te zijn genomineerd. Het
juryrapport werd in dit geval
voorgelezen door filmkenner
Haaije Bijlstra. Bert Looper, de
directeur van Tresoar, reikte de
prijzen uit. De hoofdprijs bleek
te zijn voor ‘It Ein’ van Auke de
Witte ‘en freonen’. Het verhaal
van de film is geschreven door
Ferdinand de Jong, onlangs in het
nieuws vanwege zijn spraakma-
kende thriller ‘De leste trúk’ en
ook in Workum aanwezig. Auke
de Witte heeft De Jongs verhaal
ten behoeve van de film tot een
script omgewerkt. Hij en zijn
vrienden toucheerden als win-
naars 500 euro, een geldprijs in
dit geval dus, omdat het maken
van een filmpje natuurlijk geld
kost. De twee andere genomi-
neerden moesten het doen met
100 euro. De films zijn op allerlei
aan het Fryske boek verwante en
gelieerde websites te zien.
Maar het belangrijkste is dat het
een heel mooie middag was, een
middag ook waarmee Workum
als ‘kunststad’ heel veel eer heeft
ingelegd. Geweldig! (AS)

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

1 Comment
Inline Feedbacks
View all comments
sjieuwe borger
sjieuwe borger
9 years ago

wat in lang artikel, juh.